تبلیغات
منتظران ظهور امام زمان مهدی علیه السلام صلوات : اللّهُمَّ صَلِّ علی مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَحْشُرْنا مَعَهُمْ وَالْعَنْ أعْدائَهُمْ اَجْمَعینْ - حضرت فاطمه معصومه گل موسی

حدیث روز

منتظران ظهور امام زمان مهدی علیه السلام صلوات : اللّهُمَّ صَلِّ علی مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَحْشُرْنا مَعَهُمْ وَالْعَنْ أعْدائَهُمْ اَجْمَعینْ

گل موسی

طلیعه

عاشقان سلام :
آنچه از پیش چشمانتان می گذرد گلگشتی است در باغ نگاههای خورشید كریمه اهل بیت حضرت معصومه (س) آنجا كه ضریحش جانبخش ترین نقطه نورانی زمین است و بارگاهش ملكوتی ترین نقطه اسمان و این چند خط عرض ارادتی است ناقص از جانب بنده ای روسیاه و كمترین از عاشقان و دلباخته گان كوی فاطمه معصومه(س)
در وجود با كرامت این بانو هیچ نقصی یافت نمی شود اما در نوشتار من به اندازه تمام ستاره ها كاستی هست كه تقاضا می كنم كه عاشقان ولایت پس از مطالعه از تذكر آن چشم پوشی نفرمایند.
با توجه به عظمت بانو حضرت معصومه (س) نقاط تاریك بسیارِی در زندگی ایشان یافت می شود كه جا دارد مردمان تحقیق به بررسی آن بپردازند.
این نوشته تنها سعی بر پرداختی ادبی به اهم اتفاقات زتدگانی بانو داشته كه انشاءا... دراین راه موفق بوده باشد.
به هر ترتیب این چند سطر را با عاشقانه ترین واژه ها به ساحت مقدس همه عاشقان كریمه اهل بیت تقدیم می كنم به امید آنكه از باده شفاعت بانو لبریز گردیم.


قم - حامد حجتی

لبخند بهشتی

عطر گل همه جا را فرا گرفته بود و نسیم در نهایت لطافت از كنار چشمانم عبور می كرد بار دیگر محضر مباركش را درك می كردم ،چقدر نگاه كردن به چشمانش لذت بخش بود هروقت می آمدم تندیس مهربانی اش پیش چشمانم جلوه گری می كرد و من مبهوت در طراوت كلامش باقی می ماندم .
وقتی به خدمتش رسیدم كنار گهواره كودكش نشسته بود و با كلامی لطیف با كودكش سخن می گفت؛ چقدر مهربان و پدرانه!
پیش تر رفتم زانوی ادب در پیشگاهش زدم و آرام به حضرتش گفتم :
- با نوزاد سخن می گویید ؟
نگاهش آرام از چهره معصوم كودك برداشته شد و تمام حجم مرا فرا گرفت :
- آری ...
و با مكثی كوتاه ادامه داد :
- اگر بخواهی تو هم می توانی با كودك سخن بگویی.
- من ! ...
- آری تو ...
شگفتی ازچشمانم می بارید ، امام صادق علیه السلام دوباره نگاه مهربانش را از پهنای صورت نورانی كودك گرفت و به من گفت :
- بیا
جلو رفتم ... با شگفتی تمام به چهره كودك نگاه كردم وقتی چشمان زیبایش را به نظاره نشستم ، ناخودآگاه گفتم :
- سلام علیكم
لبان كوچك و زیبای كودك به حركت درآمد و جواب سلام مرا داد بهت زده این جریان را پی می گرفتم ، كه كودك آهسته به من گفت :
- نامی كه برای نوزاد تازه متولد شده ات انتخاب كرده ای تغییر بده كه خداوند ازآن نام ناخشنود است (1)
شگفتی ام دو چندان شد ، این كودك از كجا می داند كه خداوند به من تازه فرزندی عنایت كرده ، آن وقت این طفل اسم آن كودك را از كجا می داند ؟! تمام وجودم لبریز ازبهت و شگفتی شد كه كلام امام صادق علیه السلام به تمام سئوالات من پاسخ داد :
- تعجب نكن ... این كودك من موسی است . خداوند دختری به او عنایت می كند كه نامش "فاطمه" است ، او در سرزمین"قم"به خاك سپرده می شود .
هركس او رادرقم با معرفت زیارت كندبه بهشت می رود (2). وجودم لبریز از عشق به این كودك و فرزند اوشد ، دوست داشتم شبانه روز به چهره معصوم و زیبای موسی نگاه كنم ...
راستی " فاطمه "دختر موسی چگونه بانویی است ؛ نمی دانم ، اما وقتی به چهره پدرش نگاه می كنم تمام وجودم لبریز از محبت این بانو می گردد .
چه قاصدكهای زیبایی دورتادور گهواره اش چرخ می زنند ، چشمهایم را به كودك می دوزم و او هم با یك لبخند بهشت را میهمان چشمانم می كند ...


" فداها ابوها "

از راه دور می آمدیم ، خستگی راه بر شانه هایمان سنگینی می كرد و تنها امیدمان دیدار محبوب قلبهایمان امام كاظم علیه السلام بود . شبانه روز سفر همیشه به این فكر می كردیم كه در اولین نگاه ، به آقا چه بگوییم و از او چه بخواهیم ؟
شبها كه اطراق می كردیم ، چشم در چشم ستاره ها تا طلوع فجر با مولایمان عاشقانه می گفتیم . از هستی و ظرایف و دقایق آن سئوال می كردیم و آرزو داشتیم آقا جوابمان را بدهد . چه شبهایی كه در خلوت ، با آقا صحبت می كردیم و مجنون وار در پی این بودیم كه بهترین واژه ها را برای سخن گفتن با آقا بیابیم ...
آه چه شبهایی بود !
وارد مدینه شدیم ، با كوله باری از سئوال سراغ وجود نازنین امام را گرفتیم ، اما ...
اما گفتند : آقا به مسافرت رفته اند . چقدر سخت بود ، وقتی این حرف را از زبان مردم شنیدیم . تمام ناراحتی مان از این بود كه باید هر چه سریعتر به شهر خود باز می گشتیم . ناگزیر سؤالهایمان را نوشتیم و از اصحاب امام خواستیم ، هنگام مراجعت آقا جواب سؤالهایمان را مكتوب كند ، تا حداقل به پاسخ سئوالهایمان دست یابیم ، اگر چه از دیدن آن ودیعه الهی محروم شده بودیم .
سؤالهایمان را نوشتیم ، جهاز شتران را بستیم و آماده بازگشتن بودیم... كه خبر آوردند " حضرت فاطمه معصومه (س) " دختر خردسال و آشنا به مرام ولایت امام موسی سؤالهایمان را جواب دادند .
شگفت زده بودیم وقتی به پاسخ ها نگاه می كردیم ،انواری خدایی كه تنها در كلام معصومین می توان یافت در آن یافتیم .
خوشحال از اینكه به پاسخ خواسته هایمان رسیدیم و غمناك از این كه سعادت زیارت مولایمان را نیافتیم . با دستی پر از مفاهیم بلند كلام حضرت معصومه (س) اما با دلی هجران كشیده فقدان امام شهر را ترك گفتیم .
تمام كاروانیان در التهاب هجران محبوب قلبها می سوختند و بیابان را به سوی زادگاهمان طی می كردیم كه خبرآوردند در مسیر راه با كاروان امام تلاقی خواهیم كرد و زیارت امام كاظم (ع) نصیمان می شود . اشك شوق چشمانمان را فرا گرفته بود و تصویر زیبای امام موسی كاظم (ع) در چشمهایمان نقش بسته بود ، چقدر دلپذیر بود زیارت محبوب قلبها !
وقتی امام فهمیدند كه حضرت معصومه (س) جواب سئوالهایمان را مكتوب كرده اند آنها را طلب كردند بعد از مطالعه جواب ها ، لبان نورانی شان آرام و مطمئن سه بار این كلمات را تكرار كردند :
- فداها ابوها ... فداها ابوها ... فداها ابوها ...
پدر به فدایش ... پدر به فدایش ... پدر به فدایش ...
وقتی این واژه ها را از امام می شنیدیم عطر مدینه و غربت بی بی در تمام كاروان حكم فرما شد. در خاطراتمان سخنان حضرت رسول تداعی می شد كه به حضرت فاطمه زهرا (س) اینگونه می گفتند (3). و آنگاه بود كه می توانستی چراغانی اشك را در دیده هایمان ببینی .
نسیم خنكی در بیابان می وزید و عطر كرامت حضرت معصومه (س) تمام وجودمان را پر كرده بود حالا ، هم چهره نورانی امام را دیده بودیم و هم با دستان با كرامت بانوی دو عالم از كوثر ولایت سیراب شده بودیم . چه سعادتی از این بهتر ...
وقتی كاروان امام در افق ناپدید می شد ، رطوبت اشك را برگونه هایمان حس می كردیم ، قاصدكها میان ما و كاروان نورانی امام فاصله انداخته بودند و ما همچنان در درك معرفت این خاندان مبهوت بودیم ...


گل موسی

بوی باران بود ام باران نمی بارید ، گاهی رد پای عابری خسته كوچه ها را در می نوردید و اهنگ لطیف نسیم كوچه های مدینه را پشت سر می گذاشت . همه ساكت بودند حتی از دیوارهای كاهگلی هم صدایی در نمی آمد . در خانه امام موسی همه چشم انتظار بودند تا میهمانی سبز پوش چشم های خویش را به آنها بسپارد ...
موسی (ع) نماز می خواند و بچه های كوچك چشم به در دوخته اند تا با صدای روح بخش كودكی زیبا به سرور بنشینند . در میان آن منتظران عاشق رضا (ع) از همه نگران تر چشم به در دوخته بود .
عطر بهشت بر شهر وزیدن می گیرد ، چشم های رضا (ع)می درخشد و بر قنوت موسی شبنم می نشیند ؛ ملائك آرام از آسمان می آیند .
خنده بر لبهایشان موج می زند و صدای هلهله كروبیان با گریه آغازین " فاطمه " درهم می آمیزد . گریه و خنده ارمغان این تولد مبارك است كه بر لب و چشم های همه جلوه می كند .
رضا خوشحال است چون خواهرش " فاطمه " را در حریری سبز و زیبا می بیند .امام موسی كاظم (ع) كه سلام نمازش را می دهد به سجده شكر می رود و به شكرانه حضور این دختر اشك می ریزد .
آفتاب وجود فاطمه معصومه (س) زمین را نورانی كرده است ؛ درست مثل زمانی كه مادر بزرگوارش زهرا (س) بدنیا آمده بود . همه شاد باش می گویند . آمده اند به چشم سایی آستان معصومه این گل محبوبه . چشم هایش به زلالی كوثر است . وقتی كه پدر را نگاه می كند زیباترین شعر هستی را با نگاه معصومش می سراید . موسی (ع) گفتاری از پدر بزرگوارش را به یاد می آورد كه فرمود :
" خدا را حرمی است كه آن مكه است ، رسول خدا را حرمی است كه آن مدینه است ، امیرالمومنین را حرمی است كه آن كوفه است و ما را حرمی است كه آن قم است . از فرزندان ما دختری ، فاطمه نام در آنجا دفن می شود كه هر كس او را با معرفت زیارت كند بهشت بر او واجب است .
" نجمه " قنداقه سبزش را در آغوش می گیرد و بوسه اس گرم را نثار پیشانی بلندش می نماید . لبخندی كودكانه بر چهره ملكوتی اش می نشیند . " نجمه " فاطمه " گل موسی " را سخت در آغوش می گیرد و می بوید ، عطری از چهره زیبای فاطمه برانگیخته می شود . وقتی صدای اذان امام موسی كاظم (ع) گوش جان "معصومه" را نوازش می دهد ؛ چشمهایش آینه دار بهشت می شود .
رضا (ع) آرام به فاطمه نگاه می كند و فاطمه هرگاه چهره برادر را زلال چشمش می یابد لبخند می زند و در حافظه تاریخ بار دیگر محبت این برادر و خواهر چون زینب (س) و حسین (ع) ثبت می شود . قاصدكها هم خوشحال و شاد دور سر فاطمه چرخ می خورند و میلاد این محبوبه الهی را جشن می گیرند .


قاصدكهای عاشق

شمیم دل نوازی سراسر خانه موسی را فرا گرفته ، خنكهای نسیم حضور فرزندی الهی كه امروز خانه ساده و بی ریای امام را جلا داده ؛ د رهوا جاری است . شادی ، لبخند و مهرورزی واژه هایی است كه با آمدن این نور رسیده روح دیگری یافته اند . وقتی غنچه لبخند روی لبهای زیبایش می شكوفد امام موسی كاظم (ع) ، خاتون دو عالم حضرت نجمه و امام رضا (ع) سراسر شادی و شور می شوند .
آنچه بیش ازهمه جلوه گری می كند نگاههای معصومانه فاطمه به برادرش رضااست . در برخورد چشمهای رضا با صورت زیبا و دوست داشتنی فاطمه لبخندی جریان دارد كه زیباترین تغزل عالم است . عشق در نگاههای ملكوتی این دو معنا می یابد و دلدادگی در خنده های برادرانه رضا تجلی دارد فاطمه را به آغوش می كشد و پیشانی اش را بوسه باران محبت می كند و فاطمه تمام این خوبیها را با یك لبخند پاسخ می دهد .
آنچه در وجود این دو جاری است همان محبت و عشقی است كه زینب (س) و حسین (ع) را شیدا كرده بود . فاطمه و رضا دو بال ملكوتی نجمه اندكه بیشتر ازهمه به چشمهای خویش ایمان داشتند .
آنچه از برگهای تاریخ می توان دریافت رابطه عمیق و عاشقانه این دو برادر و خواهر است . تا آنجا كه وقتی امام رضا (ع) به امر خلیفه به سرزمین ایران هجرت كردند دل نازك خواهر تاب فراق برادر را نیاورد و راه ایران را پیش گرفت .
فاطمه شب ها با ستاره ها از خوبیهای رضا (ع) می گفت و روز تمام دلدادگی خود رابه قاصدكهای عاشق می سپرد تا به رضا (ع) برسانند.
روزها و شبهای پرخطر سفر برایش آسان می نمود چرا كه دیدار محبوب ، امید قلب و برادر عزیزش را در انتهای سفر امید داشت و به این امید آنچنان خرسند بود كه تمام سنگینی سفر بر شانه هایش سبك می نمود . شوق دیدار برادر در قنوتهایش تجلی داشت ، و نمازش از عطر حضور رضا پر بود . وقتی به سجده می رفت زیارت امام خویش را آرزو می كرد .
روزهای سفر دیر به شب می انجامید و مسافت حجاز تا طوس چقدر طولانی تر شده بود ، چشمان معصومه (س) در طول سفر همچنان افق را می كاوید تا كدامین روز از راه برسد و انوار تابناك برادر را در خویش پنهان داشته باشد . كاروان همچنان به سوی طوس در حركت بود و هر روز قاصدكهای عاشق پیغام معصومه را برای برادرش رضا بر بالهای باد می بردند ...


محبوبه بیمار

كاروان بیابان را می شكافت و پیش می رفت ، جز زنگ كاروان هیچ صدایی به گوش نمی رسید .
به خلیفه ظالم خبر رسید كه كاروانی از سادات هاشمی كه مریدان و فرزندان و اقوام امامند در راه طوسند و به آروزی دیدار خورشید خاندان حضرت رضا (ع) راه می پیمایند ؛ خلیفه كه از حضور با صلابت سادات هاشمی بیم داشت سپاهی را مهیا ساخت تا این كاروان را از حركت باز دارد .
ساوه تازه به قدوم كاروانیان منور شده بود و انوار علوی بی بی معصومه (س) بر روح شهر جاری شده بود كه سپاه مأمون به شهر آمدند ، گروهی گریختند و بیست و دو نفر به شهادت رسیدند و حضرت معصومه چون عمه اش زینب زخم دار این فاجعه بود .
كشته شدن همراهان و ندیمان غمی فزاینده را برای بانوی صبور به ارمغان آورده بود .
بانو بیمار شده بود ، نمی دانم بدست سپاهیان او را مسموم كرده بودند یا از فرط بیماری تاب از كف داده بود اما هر چه بود روزگار سختی بر بانوی كرامت می گذشت .
بیماری بر جسم بانو چنگ انداخته ، دیگر تاب رهسپاری تا طوس را نداشت ، روزها را به سختی به شب می رساند و شبهایش را تنها با قاصدكهای عاشق هم صحبت است .
ستاره ها برای دلداری به عیادتش می آیند و ماه هر شب تا صبح بر بالینش بیمارداری می كند.
امشب گل محبوبه ما بیمار است .و چون مادرش نماز شب را نشسته می خواند . نمی دانم امشب بانو قنوتش را به كدامین دعا معطر می سازد . به سجاده بانو نزدیك می شویم شاید دوباره بتوانیم عطر زلال گل محبوبه را از سجاده معصومه (س) استشمام كنیم .

بقیه نوشته را در ادامه مطلب بخوانید

پروانگان شیدا

مردم قم عطر بهشت می دادند . چند گاهی بود كه قدمهای قمی ها ساوه را با طراوت كرده بود . سادگی از چشمهایشان می بارید و عشق به اهلبیت در پیشانی بلندشان تجلی داشت . آنقدر عاشق بودند كه چون خبر رسیدن محبوبه آل رسول را شنیده بودند به ساوه آمدند تا این سلاله سبز با قدمهای بهاری اش شهر آنان را نیز معطر سازد .
قم سالهای متمادی عطر ولایت می داد و از رایحه دل نواز حب علی لبریز بود . قم نگین انگشتر ولایت پیشگان ایران بود و تندیس محبت ایرانیان به خاندان آفتاب . و امروز كه ساوه میزبان محبوبه رضا حضرت معصومه است قدمهای سبكبال قمی ها را نیز شانه هایش احساس می كند .
بیماری و از دست دادن تعدادی از كاروانیان توان از معصومه (س) ربوده بود اما وقتی قاصدكها خبر حضور قمی ها را به او دادند لبخند زیبایش به صبح طراوت داد داد و شبنم ها بار دیگر بر گونه گل ها خود نمایی كردند .
آری اهالی قم به استقبال قدمهای خانم آمده بودند تا غبار راهش را سرمه چشمانشان گردانند و از مژگان عاشقشان فرشی بگسترنند تا پذیرای گامهای هاشمی حضرت فاطمه معصومه (س) باشند ؛ گاه ملاقات قمی ها با بانو دیدنی بود . فرشتگان مسافت آسمان تا زمین را پیموده بودند تا در این ضیافت زیبا حضور داشته باشند.
اشك میهمان چشم ها بود . بی بی پشت پرده ای آرام نشسته بودند و قمی ها عاشق دست بر سینه ایستاده بودند .
خورشید با تمام زیبایی اش این لحظات ناب را می سرود و آسمان دست نوازش خود را بر سر همگان می گستراند .چه زیبا بود حضور این عاشقان ولایت در كنار بانوی كرامت.
موسی بن خزرج از عاشقان مجنون و دلسوخته اهل بیت كه همیشه چشمانش تجلیگاه یاد و نام اهل بیت (ع) بود ، گام پیش نهاد و آرام گفت : بانوی بزرگوار ، "قم" در انتظار قدمهای ملكوتی شماست . آیا قمی ها این سعادت را دارند كه میزبانی شما را داشته باشند ؟ اگر كرامت كنید و قدم بر چشمهای ما بگذارید سعی خواهیم كرد میزبانان خوبی برای شما باشیم .
سكوت معنی دار خانم دل شیعیان قمی را چراغانی كرد و چیزی نگذشته بود كه موسی بن خزرج مهار مركب خانم را در دست گرفته و راه قم را در پیش رو داشت .
قاصدكها شاد بودند اما تلخی بیماری بانو هنوز تمام لبخند را بر لبهایشان ننشانده بود . زمین ساوه دلگیر و غمین به غروب می مانست چون در این چند روز بهترین ساعات خویش را زیر گامهای گل محبوبه سپری كرده بود .
ابرها از پس كاروان بانو در حركت بودند و نسیم هم آنها را همراهی می كرد . موسی بن خزرج چون گل نوشكفته شاد بود و قم به پایان رسیدن این انتظار را به جشن نشسته بود.


شبنم اشك

مردم زیادی به استقبال آمده بودند ، زنان و دختران قم با چشمهای مهربانشان به دیدار بانو می شتافتند .
بعضی تا چشمانشان به جمال بانو روشن می شد از شوق نمی توانستند سخن بگویند . بانو میهمان موسی بن خزرج بود و در این روزها مردم برای عرض ارادت پایكوب خانه او بودند . او كه مهربانی مرامش بود و عشق به اهل بیت درچشمانش موج می زد .
دست مهربان خانم بر سر شهر كشیده شده بود و همه افراد حضور بانو را ارج می نهادند . فضای شهر را عطر امام رضا (ع) به خود گرفته بود . همه جا از خانم سخن به میان می آمد .
روزها مردم به دیدار بانو می آمدند و شبهای این محبوبه مهربان به عبادت سپری می شد . هر شب استوانه های نورانی از آسمان شهر به سوی آسمان كشیده شده بود . وقتی دقت می كردی تسبیح آسمان و زمین . درختان و پرندگان ، همه و همه را می شنیدی . خانه موسی بن خزرج كانون مناجات شبانه قم بود . آه كه چه اشكهایی چه گریه گریه های معصومانه ای در دل شب بر گونه های بانو جاری می گردید . گاهی از دوری برادر می سوخت گاهی مناجات می خواند و گاهی سكوت می كرد . در این مدت كوتاه كه محبوبه رضااشك هایش را به شب های قم می سپرد صبح كه خورشید سر بر می آورد بر رخ تمام گل های شهر ژاله صبحگاهی جلوه گر بود .
و من می دانم كه طراوت شبنم اشك بانو تا همیشه در شب های شهر جاری خواهد بود .
دوری برادر برای خواهری مهربان چون معصومه بسیار دشوار می نمود و از این رو بانو بعد از نمازهایش دست به دعا بر می داشت و در هجران برادر چون شمع می سوخت و از خدا می خواست كه تا فراق بین او و برادر را به سر آورد . چه روزگاری بر قم گذشت ؛ شبها یكپارچه اشك بود و روزها خورشید بغض كرده بود و اینها نبود مگر به خاطر چهره بیمار خانم .
پروانه ها می گفتند : چند روز است خانم خوشحال تر به نظر می رسد . شاید قاصدكها خبری از برادر برایش آورده بودند ... نمازهای بانو عطر وصال می داد این را از تشهد نمازهایش می توان فهمید .


عطر عبادت

همیشه وقتی گل های باغچه پژمرده می شوند ، بلبلان غمگین می شوند و نشاط و شادمانی جای خود را به یأس و خمودی می دهد .
گل های باغچه طراوت چشم های بهارآفرینند و افسردن آنها یعنی همان لحظاتی كه دیگر عطر بودن نمی وزد و همه جا از التهاب حضور خالی می شود .
خانم در خانه موسی بن خزرج اقامت نموده بود ، اتاقی كوچك در آنجا بود . كه خانم روزها بر بستر بیماری اش می آرمید و شبها با تمام ناتوانی در اوج عروج به عبادت می گذشت .
چند روز بود كه هجران برادر با ضعف عمومی بانو دست در دست هم ناتوانی و بیماری را برای خانم به ارمغان آورده بودند .
گاهی وقتها چشم های بانو به افق خیره می شد ، نمی دانم كدامین صحنه او را چنین مجذوب خود می نمود . در این بین پروانگان، پرستار واقعی لحظات سبز خانم از اشك خویش دوا می ساختند و از بركت دستهای خود برای بانو طعام مهیا می نمودند . اما او همچنان در تب بیماری می سوخت . چشمان قم بیماربیمار بود .
هوا از عطر یاس تهی شده نمی دانم شبنم ها طراوت خود را به كدامین دشت سپرده بودند .
شب كه می شد ، ماه و ستاره ها همگی گرد "ستیه"(4) جمع می شدند و چشم به قنوتهای بارانی بانو می سپردند شاید شفای گلبرگ پژمرده شان را از عروج دعا در یابند . این روزها زمین و زمان خاكیان و افلاكیان ختم " امن یجیب " گرفته اند . شاید بانوی خوبیها بار دیگر لبخندی بهشتی بر لبانش نقش بندد .
عطر عبادت خانم كه دركوچه های كاهگلی قم می پیچید ، تنها نوید زندگانی شهر بود ، " ستیه " همچنان نگران گلبرگ های محبوبه رضاست . بعد از این عطرناب سلوك بانو سالها در این مكان نوازشگر مشام تاریخ خواهد بود . بی جهت نیست"ستیه" بعد از سالها مدرسه علوم دینی می گردد و جوانان شیعه در پناه عبادتگاه بانو به تحصیل و تهذیب می پردازند .
بیماری او همه را نگران كرده و گریه های شبش بند قلب های شیعیان را از هم گسسته است.امشب چشمان ستاره ها نگران تر از همیشه به قم دوخته شده است . گاهی نیم نگاهی به ماه دارند اما همچنان خود را در تلاطم نگرانی قم رها ساخته اند .
قاصدكها بیقرارند . فاصله "ستیه" تا عرش را می پیمایند و دائم زیر لب "یا من اسمه دواءو ذكره شفاء" می خوانند ، شاید بار دیگر سلامتی را در چهره بانو به نظاره بنشیند .
نگاههای ستاره ها غریب است و پروانه های شیدا سر از پا نمی شناسند و بانو در كمال آرامش دل به مناجات سپرده است در حالی كه بیماری و پیشانی اش موج می زند .
" خدایا طاقت دوری او را نداریم ، شفایش را عنایت كن ... " این صدای قاصدك بود كه اكنون به نماز حاجت ایستاده اند ...
- " خانم بعد از این با كه نجوا كنیم ، برای كه از غیب خبر بیاوریم و قاصد خوبهای كه باشیم ... "
صدای مویه قاصدكها بود كه آتش به دل همه می زد ، آری بالهای عروج باتو گشوده شده بود و او را تا ملكوت ، تا عرش ، تا خدا پرواز داده بود . پروانه ها مثل همیشه آرام و بی صدا می سوختند و كم كم بالهایشان رنگ خاكستر به خود می گرفت .
- " خانم یادت هست ، ا ز ابتدای سفر ما خبر رسان تو بودیم و پیغام های برادرت را برایت می آوردیم،درست بود ما را تنها بگذاری و بروی ... درست بود ... دور تا دور " ستیه " را چشمهای بارانی احاطه كرده است . پیكر سرور خود غمگنانه می سوزند و خاكستر بر سر می پاشند . صدای شیون آنها شهر را پر كرده است . غربت معصومه (س) تمام نگاهها را به سمت مدینه می كشاند آنجا كه پیكر بانوی آب(5) آرام غسل داده می شد . و علی ، حسن ، حسین زینب و ام كلثوم (س) تنها عزاداران آن سوك بودند اما تنها تفاوت این رحیل با عروج زهرا در این است كه چشمهای عاشق بسیاری از قمی ها در این غم بارید ، حال آنكه در سوك ارتحال فاطمه زهرا (س) تنها انگشت شمار چشم بود كه لیاقت گریستن و مشایعت او را داشتند ...
عجب غربت انگیز است این ارتحال ، شیعیان ولایی و راستین هرگز نخواهند گذاشت گرد غربت بر مزار بانو بنشیند .
بابلان باغی بود از آن موسی بن خزرج مردم پیكر بانو را به آن سو تشییع می كردند . شانه های شهر در این سوگ بزرگ ناتوان شده بود . زن و مرد كوچك و بزرگ با چهره هایی غبار آلود و حزین سوگواره می خواندند و بدنبال پیكر بانوی كرامت او را تا عرش تشییع می كردند ؛ روز بود اما ستاره ها هم به مشایعت آمده بودند و در پیشاپیش تابوت شور می زدند .
وقتی تابوت مادر معصومه (س) فاطمه مظلومه (س) را تشییع می كردند تنها دستهای مهربان چند صحابه همراه تابوت بود اما اینجا به وسعت تمام قلب های عزادار قمی دست برای تشییع آمده اند . چه تصویر غمناكی است ؛ هزاران عاشق به مشایعت گل محبوبه خود آمده اند . آه ستاره ها سینه می زنند و ماه نوحه می خواند ...


مردان سبز پوش

چه روزهایی بر تاریخ قم گذشت ورود و عطر افشانی اش نقطه عطفی در تاریخ این شهر بود و رفتنش غمبارترین روز را برای قم به ارمغان آورده است .
آل سعد سردابی در ملك موسی بن خزرج حفر كردند تا پیكر محبوبه خدا را در آن دفن كند . مقدمات تدفین آماده شده بود . زنان متقی و پارسا گل برگهای پیكر معصومه (س) را به اشك چشم غسل دادند و آماده بودند تا پیكر بانو را بر شانه هایشان تا بی كران افق تشییع نمایند . چه سخت است خدایا ! پیكر پاك یك گل در میان خاك پنهان گردد. چه سخت است وقتی كه بادهای زرد گلبرگ های نوشكفته گلی را پرپر كنند . چه سخت است با خاندان آفتاب همنشین بودن و پس ازمدت كوتاهی دل كندن ازاین همه روشنایی .
چه سخت است خدایا ! چه سخت است.هر وقت عطر نمازش در آسمان شهر می پیچد،شمیم قنوتهای زهرای مرضیه و نسیم مظلومیت زینب علیهماالسلام بر شهر وزیدن می گرفت و حالا بار دیگر شهر در روز مرگی خود غوطه ور است . آه كه چقدر احساس تنهایی می كنیم معصومه (س) یك دنیا صفات پاك و پسندیده بود كه همه را از پدر و برادرش آموخته بود و هم اكنون این تندیس سلوك است كه به سمت خدا سفر می كند .
پیش از اینكه جمعیت سوگوار برسند قاصدكها خود را به قبر بانو سپرده بودند و با خاك نجوا می كردند و عطر خاك را به حافظه خود می سپردند و اشك چشمان خود را با خاك بستر عروج بانو می گرفتند .
ستاره ها مات و مبهوت به قبر می نگرند و منتظرند تا آخرین نگاههای خود را وقف بانوی خوبیها نمایند.
جمعیت از راه می رسد تا پیكر محبوبه را به سرداب برند و به خاك بسپارند ... اما چه كسی ؟ چه كسی توان این خاك سپاری را دارد ؟! سئوالی بود كه درتمام چشمها جرقه می زد ...
صدای گامهای سوارانی از دور به گوش می رسد ...
- دست نگهدارید دو سوار نقاب پوش به این سمت می آیند .
نگاههای نگران به سمت دیگر كشانده می شوند دو سوار می آیند با قامتی رشید استوار و با صلابت از اسبها به پایین می آیند بر بانو نماز می گذارند پروانه ها هم به آنها اقتدا می كنند و بانو را به قبر می سپارند . مردم همچنان مبهوت در حضور نورانی مردان سبز پوشند كه سوار بر اسب در انتهای افق محو می شوند ؛ گویی زمان از حركت ایستاده بود وقتی مردان سبزپوش به خاكسپاری بانو مشغول بودند . هق هق گریه قاصدكها و مبهم خواندن فاتحه به گوش می رسید . آه آن گرد خاكستری كه روی قبر بانو باقی مانده چیست ؟
آری بالهای سوخته پروانه هاست و امروز آنها هم سوختند . هم جامه دریدند و هم خاكسترشان را باد با خود تا جوار حضرت او برد ...


سلاله عشق

او بانوی كرامت ، محبوبه رضا ، معصومه موسی عروج كرد و یك دنیا اشك و رحمت نصیب قم گشت . از آن پس دلهای هزاران شیعه به ضریح زیبا و با صفای خانم گره خورد و شیعیان هرچه دلتنگی از فقدان مزار بی بی حضرت فاطمه (س) در دل نهفته دارند . اینجا و در كنار بارگاه نورانی این سلاله عشق صمیمانه با حضرت معصومه (س) در میان می گذارند . چه بسا دلهایی كه از داغ زهرا سوخته است و برای تسلی خاطر دل در گرو این بارگاه نورانی دارند .
شاعری دلسوخته كلامی زیبا را در این حال و هوا به واژه كشیده كه :
آن قبر كه در مدینه شد گم پیدا شده در مدینه قم
جضرت معصومه تجلی محبت های فاطمه زهرا (س) است و گاه برای شیعیان واقعی جریانات و حكایاتی به وقوع می پیونند كه باور به این حقیقت را استوارتر می گرداند مرحوم آیت ا... مرعشی نجفی مكرر جریان آمدن خویش به قم را اینگونه نقل می كنند كه :
پدرم مرحوم آیت ا... سید محمود مرعشی كه در نجف اشرف می زیست بسیار علاقمند بود كه به طریقی محل قبر شریف جده اش زهرا (س) را بیابد .برای این مقصود مشغول عبادت و ذكر و دعا شد و چهل شب به آن مداومت كرد تا شاید از طریقی از محل مرقد شریف حضرت آگاه گردد شب چهلم بعد از انجام اعمال مخصوص و توسل فراوان به بستر خواب رفت و در عالم خواب به محضر امام باقر (ع) رسید امام به او فرمودند:
"علیك بكریمة اهل البیت".
ایشان تصور كرد منظور امام از این جمله " حضرت زهرا سلام الله علیها " است عرض كرد : آری قربانت گردم ! من نیز برای این جهت چهل شب به عبادت و توسل پرداختم كه محل شریف قبر آن حضرت را دقیقتر بدانم و زیارتش كنم . امام (ع) فرمودند : منظور من قبر شریف حضرت معصومه در قم است پس افزودند : به خاطر مصالحی خداوند اراده نموده كه قبر حضرت زهرا برای همیشه بر همگان مخفی باشد از این رو قبر حضرت معصومه را تجلیگاه قبر شریف حضرت زهرا (س) قرارداده است . اگر قرار بود قبر حضرت آشكار باشد همان شكوه و عظمتی كه برای مرقد حضرت زهرا (س) مقدر بود خداوند برای قبر حضرت معصومه (س) قرار داده است(6).

بعد از بیدار شدن از خواب آیت ا... سید محمود مرعشی بی درنگ با همه اعضای خانواده اش از نجف اشرف عازم قم شد و به زیارت مرقد حضرت معصومه (س) پرداخت .
آری هرگاه به زیارت محبوبه خدا می روم اشك هایم را نذر مظلومانه آل الله می نمایم تا روزیكه سبز پوش ذوالفقار بدست ، از افق طلوع كند و برمزار غریبانه مادر خویش بارانی شود .
قاصدكها ، پروانه ها و ستاره ها هر روز به نمازهای بانو اقتدا می كنند و چه زیباست عطر محبوبه آل بیت ! وقتی نسیم نوازشگر زیارتنامه چشمهایمان را طراوت می بخشد .

یا فاطمه اشفعی لنا عندالله
والسلام



منابع

* * * *

1- بحارالانوار

2- منهاج الدموع

3- مفاتیح الجنان

4- حضرت معصومه فاطمه دوم

5- كریمه اهل بیت

6- فروغی از كوثر

7- ماهنامه كوثر

نویسندگان

نظرسنجی ظهور نزدیک

    آیا به نظر شما ظهور نزدیک است؟





PageRank Get our toolbar!

فال انبیاء

فال انبیاء





در خبرنامه سایت عضو شوید. در قسمت اول (نام) و در قسمت دوم (ایمیل) خودتان را وارد نمائید با تشکر از شما منتظر عزیز.

گالری عکس

  > اللّهُمَّ صَلِّ علی مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ >
  • آخرین پست ها

آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
۞ google translate * مترجم گوگل ۞


استخاره آنلاین با قرآن کریم


تعبیر خواب آنلاین


  اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَ بَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْكَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَ ضاقَتِ الاْرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّماَّءُ و اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْكَ الْمُشْتَكى وَ عَلَیْكَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِكَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِكْفِیانى فَاِنَّكُما كافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّكُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِكْنى اَدْرِكْنى اَدْرِكْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ